منیت داشتن دلیل اصلی رانده شدن آدم از بهشت

منیت داشتن همان دلیل اصلی برای رانده شدن آدم از بهشت است. سوالی بسیار مهم در ذهن ما می تواند وجود داشته باشد که چرا ما از بهشت رانده شده ایم؟ اگر حضرت آدم و حوا از آن میوه ممنوعه خورده اند چرا ما باید بابت آن مجازات شویم و در سختی های این کره خاکی زندگی کنیم؟ در ابتدا این سوال ها به ظاهر نشان از بی عدالتی (عدالت خداوند) دارند در حالیکه جدا شدن ما از بهشت بخاطر دلیلی محکم بوده و هست. زیرا خداوند حکیم و آگاه هیچ کاری را بی دلیل انجام نمی دهد. و دنیایی را خلق کرده که سرتاسر با قوانینی ثابت، زیبا و محکم کار می کند و اداره می شود.

حالا با هم به سراغ دلیل اصلی جدا شدنمان از بهشت می رویم که همان داشتن منیت است. برای این منظور بیایید به خوشبختی و حال خوب (حس خوب ) که مشخصه اصلی بهشت  است بهتر نگاه کنیم و آن را بشناسیم تا دریابیم که حال خوب ریشه در چه چیزی دارد

خوشبختی ریشه در توافق و هماهنگی دارد و نه در منیت

آیا تا به حال به ریشه عمیق خوشبختی و موفقیت دقت کرده اید؟ خوشبخت و موفق واقعا چه کسی است؟ اگر شخصی تنها را در نظر بگیریم که همه ثروت های دنیا در اختیارش است آیا می توان گفت او موفق و خوشبخت است؟ واضح است که جواب ما منفی خواهد بود. زیرا اگر او با خودش در توافق و هماهنگی نباشد و از درون به بخاطر نبود این هماهنگی ناآرام باشد قطعا حال خوب نخواهد داشت و اتفاقا آن همه ثروت، بیشتر باعث عذاب او خواهد شد.

رانده شدن آدم از بهشت

حالا اگر شخصی کاملا با خودش در صلح و هماهنگی باشد، که نشانه آن می شود آرامش و اطمینان به خود، آنگاه او به هر آنچه که می خواهد می رسد و نهایت لذت را هم خواهد برد. و تا زمانی که این ویژگی ها در او وجود دارد او همچنان بیشتر و بیشتر از جنبه های مختلف موفق تر خواهد شد.

حالا اگر به جای یک نفر دو نفر را در نظر بگیریم باز هم این قانون مهم در آن دیده می شود. مثلا یک زن و شوهر را در نظر می گیریم. اگر این زن و شوهر با هم در هماهنگی و صلح باشند قطعا زندگی آنها پر از زیبایی و موفقیت خواهد بود و اهداف آنها به راحتی برایشان محقق خواهد شد. و این قانون کاملا به زیبایی خود را در جوامع بزگتر هم نشان می دهد و صادق است. بنابراین خوشبختی در “ما” بودن است و نه در منیت.

منیت یا همان ایگو دلیل رانده شدن آدم از بهشت

منیت

ساکنین  بهشت همه چیز داشته و دارند زیرا دقیقا بقیه را از خود می دانند و هرآنچه که برای خودشان می خواهند برای دیگری هم می خواهند. هرجایی که این قاعده رعایت شود بهشت خواهد بود. فقط کافی است تصور کنید در گوشه ای از این کره خاکی عده کمی اینطور زندگی کنند. واقعا آنجا به سرعت تبدیل به بهشت خواهد شد زیرا محدودیت ها از بین خواهد رفت. به عنوان مثال به کره زمین از فضا نگاه کنیم، آیا مرزی مشخص است؟ خیر… این مرزها و محدودیت ها را خود ما انسانها بخاطر وجود منیت قرار داده ایم. یعنی خودمان را از بقیه جدا کرده ایم. درحالیکه این بقیه هم خودی هستند و منیت ما باعث شده آنها را غریبه ببینیم و خود را از آنها جدا کنیم. و همین مرزها در طول تاریخ باعث بروز آسیب ها و جنگ های زیادی شده است.  و آن میوه ممنوعه که در داستان هایی که از رانده شدن آدم از بهشت نقل می شود وجود دارد در واقع منیت است. که ریشه آن طمع بالاتر قرار گرفتن از بقیه بوده است که بطور خلاصه یعنی نقض قانونی که می گفت هر آنچه برای خودت می خواهی برای بقیه هم بخواه.

حالا با هم از زاویه قانون جذب هم به این موضوع نگاه کنیم. طبق قانون جذب همیشه مشابه مشابه را جذب می کند و متفاوت متفاوت را دفع می کند. در جایی که همه خودی هستند و خوبی را همانطور که برای خودشان می خواهند برای بقیه هم می خواهند بهشت است و انرژی مخصوص خود را دارد. حالا اگر فقط یک نفر چیزی را که برای خودش می خواهد متفاوت باشد با آنچه که برای دیگری می خواهد. یعنی راضی باشد دیگری ضرر کند تا خودش سود ببرد. در این صورت او دیگر مشابه آن جمع نخواهد بود و دفع می شود. که این در واقع رانده شدن آدم از بهشت است بخاطر آلوده شدن به منیت. و تا زمانی که این آلودگی برطرف نشده باشد حق برگشت را نخواهد داشت. و مجبور است سختی های متناسب با این آلودگی را تحمل کند.

ریشه همه گناهان در وجود منیت است

زمانی که ما از دروغ استفاده می کنیم در واقع ریشه در منیت دارد. چون چیزی را که برای خود می خواهیم بیشتر از آنی است که سهم شخص شنونده  آن دروغ است. خساست به همین صورت. دیگری را غریبه می دانیم و چیزی را که خود داریم از او جدا می کنیم. حسادت دوباره به همین صورت است که احساس کمبود آنچه را که دیگری دارد می کنیم در حالیکه او از خود ماست و جدایی وجود ندارد. در واقع تمام دارایی ها برای من است زمانی که من خود را در درون این جمع بزرگ بدانم و ما بودن برایم مهم باشد. شهوت یکی دیگر از این گناهان است که بخاطر لذت خود قصد آسیب زدن به دیگری را داریم در حالیکه آن دیگری از خودمان است و آسیب زدن به او در واقع آسیب زدن به خود است. لازم است به این مورد توجه کنیم که در بهشت چون هیچ کس به هیچ عنوان لذت را از راه آسیب زدن به دیگری نمی خواهد همه به هم حلال و محرم هستند.

با کمی تفکر و توجه به این قاعده متوجه خواهیم شد کینه، نفرت، خشم، جهل و نادانی، ناامیدی و ترس هم همگی ریشه در منیت دارند که در واقع جدا شدن من از ما است. به محض برگشتن این من به ما یعنی از بین رفتن منیت و دیدن خودی بسیار بزرگتر تمام کینه ها، نفرت ها، خشم ها، نادانی ها، ترس ها و ناامیدی ها ناپدید خواهند شد. چون همانطور که هیچ درختی بدون ریشه نمی تواند بایستد هیچ گناهی هم بدون منیت نمی تواند اتفاق بی افتد.

لطفا فایل صوتی چرا ما از بهشت رانده شده ایم را گوش دهید:

 

 

مطالب مرتبط با این مبحث:

آیا دنیا طلبی سعادت آخرت ما را نابود می کند؟ ( اینجا )

رابطه حس خوب و رسیدن به بهشت. ( اینجا )

حجاب اجباری یا حجاب اختیاری ( اینجا )